En sevdiğim eski kelimelerdendir VAKUR ve VAKAR kelimeleri.Şimdi neredeyse hiç kullanılmıyor.İçi doldurulamadığındandır belki.
VAKUR, Vakarlı olma halidir.Vakur adam denirdi eskiden.
VAKAR ise ağırbaşlılık ve bir azamet halidir hiç kibir barındırmayan bir gurur ifadesidir.Başı dik,"Namerde değil ,Merde dahi eyleme Allahım muhtaç ! " niyaz ve tavrının ifadesidir.
Vakar'ın zıt karşılığı hafiflik, taklidi ise kibir ve gururdur.
VAKUR insan, İTİBARLI insandır toplumda.Saygındır ,Örnek alınır,imrenilir ve itibar edilir.
VAKUR İnsan (Vakarı olan insan) aç kalsa açlığı, yokluk içinde olsa yokluğunu belli etmez ama tek kaybetmediği İTİBARI yani SAYGINLIĞIDIR.
Biz hep böyle gördük,böyle büyüdük ve böyle yetiştik.Vakur insanlara imrendik,onlara saygı duyduk,sonradan görmeleri ve VAKAR ifadesini Gurur ve Kibirde arayanları hep aşağıladık.
VAKUR İnsan her zaman varlıklı insan demek değildir.Zengindir ama onun zenginliği GÖNÜL ZENGİNLİĞİ'dir. Parayla asla bir iş yaptıramazsın,yanlış bir şey teklif edemezsin yanına dahi yaklaşamazsın bu tür insanın.Bir kötü bakışından utanılır ve sıkılınır bu insanın. Halbuki o kadar alçak gönüllüdür, çocukla çocuk,büyükle büyük,fakirlere fakir,zenginle zengindir bu insanlar.
Biz hep böyle gördüğümüz için bir türlü anlayamadık Cumhurbaşkanının Saray ile İTİBAR KAZANMA mantığını.
Zahiri itibar sabun köpüğü gibidir kayar gider insanın elinden.
Nasreddin Hoca'nın "ye kürküm ye" fıkrasındaki itibardır bu Zahiri itibar ve fıkralara konu olur ancak anlayana ! Yani bir siyasi hicivdir,bir ironidir.Bu fıkradan bir yere gideceksen kürk giy de git manâsı çıkarılmaz.
Evet,o giysi bir itibar kazandırır lâkin "Kişiler kıyafetleriyle karşılanır AMA davranış ve konuşmaları ile Uğurlanır" diye de bilinir.
