Artık kandırılmak istemiyoruz. Konyaspor sadece puan kaybetmiyor, umut da tüketiyor. Sahadaki futbolcuların ruhsuz, isteksiz ve sorumluluktan kaçan görüntüsü başlı başına bir facia. Ancak asıl hayal kırıklığı, göreve geldiklerinde alkışladığım ve büyük beklenti içine girdiğim Ömer Atiker ve yönetiminin ortaya koyduğu başarısız tablodur.

Transferler ortada.
Teknik direktör tercihleri ortada.
Konyaspor’un haklarının nasıl savunulamadığı da ortada.

Hakem hatalarına karşı sessizlik, federasyon nezdinde yok hükmünde bir duruş, anlamsız maç saatleri… Bu kulüp sahipsiz değildir ama maalesef sahipsizmiş gibi yönetilmektedir.

Dar ve yetersiz kadroya rağmen sezona Recep Uçar ile başlanmıştı. O dönemde bu takım en azından mücadele ediyordu. Göze hoş gelen bir futbol vardı. Toplanan puanların neredeyse tamamı da o süreçte alındı. Buna rağmen çokta başarısız olmayan bir teknik adam gönderildi. Bu bir tercih değil, açık bir hataydı.

Yetmedi…
Ardından Çağdaş Atan gibi Konyaspor için büyük bir bilinmez takımın başına getirildi. “Bu kadroyu o kurmadı” denildi, sabır istendi, devre arasına kredi açıldı. Peki sonuç? Yapılan transferler de ortada, takımın bugünkü hâli de…

Kupada Bodrumspor karşısında oynanan kötü futbol aslında yaklaşan felaketin habercisiydi. Ama herkes sustu. Asıl tablo Eyüpspor maçında ortaya çıktı. Başkanını kaybetmiş, önemli oyuncularını yitirmiş, altyapı ve gençlerle sahaya çıkan, neredeyse ligden düşmeyi kabullenmiş bir rakip karşısında Konyaspor’un düştüğü durum utanç vericiydi.

Bu bir şanssızlık hikâyesi değil.
Bu, kazanmak istemeyen bir takımın hikâyesidir.
Bu, sahada yürüyen futbolcuların ve sorumluluk almaktan korkan bir grubun hikâyesidir.

Bu şehir daha birkaç yıl önce şampiyonluk hayali kuruyordu. Bugün ise “bu hafta düşer miyiz” korkusuyla maç izliyoruz. Yeni transferlerle güçlendiği iddia edilen Konyaspor, ligin en zayıf halkası Eyüpspor karşısında beraberliği uzatma dakikalarında kurtarıyorsa, kimse bize pembe tablolar anlatmasın.

Bu gidişle ligde kalmak bile başarı sayılacak noktaya geldik.

Belki teknik heyette yapılacak bir değişiklik kısa süreli de olsa bir kıpırdanma yaratır. Çünkü gerçek şu: Çağdaş Atan ile Konyaspor’un kimyası hiç tutmadı. Bu uyumsuzluk artık gizlenemez hâle geldi.

Yönetim ne düşünür, siyasi irade (!) ne der bilinmez. Ancak Konyaspor’u bu bataklıktan çıkarabilecek bir isim hafızalarda hâlâ duruyor. Bu kulübe oyun, kimlik ve özgüven kazandırmış bir teknik adam varsa, o da İlhan Palut’tur.

Aksi hâlde bu sezon sadece puan değil; yılların birikimi, camianın güveni ve bu kulübün geleceği kaybedilecektir. Ve bunun vebali, sahadakilerden çok locadakilerin omzunda olacaktır.

 AHB MEDYA WHATSAPP KANALI İÇİN TIKLAYIN