PİŞMİŞ ile PİŞKİN aynı kökten kelimeler gibi görünse de kast ettikleri mânâ itibariyle birbirinden tamamen farklı , birbirine tam zıt kelimelerdir . PİŞMİŞ kelimesi, hayatın meşakkatleri içinde sabırla yoğrulup, gelinen noktada ERDEM ‘e ulaşmayı ifade ederken ; PİŞKİN kelimesi , tam bir AR’sızlık ve HAM ERVAH lık ifadesidir. Ham Ervah, yersiz, yakışıksız , söz ve davranışlarıyla tanınan, olgunlaşmamış kişiler için kullanılan bir terimdir. Eski deyişlerle,Matlup ve Makbûl olan , yani talep olunan ve kabûl gören PİŞMİŞ olmaktır. Mevlâna Celâleddin Rumî de zaten Mesnevisi’nin 18. beytinde, “ Hiç pişmişin halinden anlar mı ham, sözü kısa kesmeli vesselâm “ diyerek başlar , bizzat kendisinin yazdığı 18 beyitten sonra Mesnevisine.. Zordur ham ervahlar ile uğraşmak ve muhatap olmak, hem de şu anda hepsi istisnasız Arsızlığı ele almışken.