Okullar kapandığı an, evlerde sıkça duyduğumuz o tanıdık cümle yankılanmaya başlar: ‘’Bütün yıl okulda yoruldu, bırakın biraz boş dursun, ekran karşısında dinlensin.’’

Peki, gerçekten yorulan çocuk mudur? Yoksa çocuğun bitmek bilmeyen keşif enerjisine ayak uydurmakta zorlanan, modern hayatın temposundan yorgun düşmüş yetişkinler miyiz? Çocuk, biyolojik olarak boş durmaya programlı bir varlık değildir. O, sürekli etrafını bir sünger gibi emen, deneyimleyen ve inşa eden küçük bir kâşiftir. Boş durmak bir çocuğun zihnini dinlendirmez; aksine, onu pasif bir tüketiciye, ekranın hantallaştırdığı bir izleyiciye dönüştürür.

Uzak Doğu’nun Başarı Sırrı: Disiplin Bir Yük Değil, Bir Güven Limanıdır.

Uzak Doğu disiplinlerine, örneğin Japon veya Çin eğitim modellerine baktığımızda, başarının tesadüf olmadığını görürüz. Onlar için tatil, zihinsel bir boşluk değil, okul dışı öğrenme laboratuvarıdır. Bizde tatil kuralların kalkması olarak algılanırken, oralarda tatil kuralların ev hayatına evrilmesi demektir.

Bir Japon çocuğu, okul tatil olsa bile kendi yaşam alanının düzeninden sorumludur. Sofra kurmak, bitkileri sulamak veya eşyalarını düzenlemek onlar için bir angarya değil, ‘’ben bu ailenin bir parçasıyım ve katkı sağlıyorum’’ demenin en doğal yoludur. Bu sorumluluk, çocukta özdenetimi ve zihinsel dayanıklılığı geliştirir.

Sihirli parmaklar ile yaz mevsimini keşfeden çocuk.

Peki, çocuğunuzun yaz tatilini hantal bir dönem olmaktan çıkarıp, nasıl bir gelişim sürecine dönüştürebilirsiniz? Montessori felsefesinin ışığında, çocuğun kas hafızasını ve stereognostik algısını (dokunarak tanıma) güçlendirecek birkaç basit adım öneriyorum:

 Sabah Ritüelleriyle Başlayın: Yatağını toplamak, kahvaltıda meyveyi dilimlemek veya ekmekleri masaya getirmek... Bunlar basit motor becerileri gibi görünse de, aslında çocuğun ‘’ben yapabilirim’’ duygusunu besleyen temel taşlardır.

 Doğa Bir Laboratuvardır: Çocuklar doğayı çok severler ve doğa başlı başına ideal bir öğretmendir. Çocuğunuzu ‘’bugün dışarıda dokusu farklı 5 nesne bul’’, ‘’bahçedeki şu bitkinin büyümesini gözlemle’’ veya ‘’bana bahçede yardımcı ol, meyve taşımamıza yardım eder misin?’’ gibi görevlerle doğaya gönderin. Ellerini toprağa değdirmesi, onun zihnini ekranın mavi ışığından çok daha iyi dinlendirecektir.

Ekran Bir Ödüldür, Dinlenme Aracı Değil: Ekranı tamamen yasaklamak belli yaşlar hariç bir çözüm değildir; onu günün bir araştırma aracı veya ödülü olarak konumlandırın. Çocuğun zihni, ancak hareketle, dokunarak ve üreterek gerçekten dinlenir.

Kendi Hayatının Başrolü

Maria Montessori der ki: ‘’Çocuğa yardım etmek istiyorsak, ona kendi başına yapabileceği şeyleri yapması için fırsat tanımalıyız.’’

Yaz tatili, çocuğunuzun ekran karşısında hantallaşan bir izleyici değil, kendi hayatının başrol oyuncusu olması için en verimli dönemdir. Tatil bittiğinde, okulun kapısından içeri sadece dinlenmiş değil; aynı zamanda kendi ayakları üzerinde durabilen, sorumluluk alabilen ve çevresini keşfetmiş bir çocuk girmesine izin verin.

Unutmayın; çocuğunuzun en büyük öğretmeni siz, en büyük laboratuvarı ise hayatın ta kendisidir.

AHB MEDYA WHATSAPP KANALI İÇİN TIKLAYIN